قهوه خانه چاه حاج میرزا اصفهان

قهوه خانه چاه حاج میرزا اصفهان

قهوه خانه به صورت مردمی و عمومی اش در ایران در دوره صفوی شکل گرفت. برخی از سیاحتگران اروپایی که در این دوره به ایران آمده بودند، در سفرنامه های خود از قهوه خانه و چایخانه صحبت کرده اند. قهوه خانه یکی از نهادهای سنتی بود که نیاز مردم آن را در جامعه پدید آورد. البته این را هم بگویم که پیش از این که قهوه خانه به صورت یک نهاد عمومی- اجتماعی درجامعه پدید آید، در دربارهای صفوی وقاجار بیوتاتی به نام آبدارخانه و قهوه خانه وجود داشتند که درآنها انواع شربتها و عرقیجات و نوشیدنی ها را تهیه می کردند و به درباریان و میهمانان داخلی و خارجی عرضه می کردند. یکی از نوشیدنی ها نیز در آبدارخانه های دربار قهوه بود. در آغاز، قهوه پزی و قهوه نوشی در ایران عمومیت نداشت و مخصوص درباریان و رجال مملکتی بود. پادشاهان صفوی و قاجاری قهوه چی و قهوه چی باشی داشتند که از منصب های درباری به شمار می رفتند. کم‌کم قهوه خانه به محیط بیرون از دربار و به خانواده های اشرافی و اعیانی راه یافت و قهوه نوشی در جامعه و میان مردم شکل گسترده تر یافت. اینها مقدمه ای بود برای آشنایی بیشتر با یکی از جاذبه های دیدنی شهر اصفهان به نام قهوه خانه چاه حاج میرزا که قصد داریم اطلاعاتی در رابطه با آن دراختیارتان بگذاریم پس با ایلیا گشت همراه شوید. وارد میدان نقش جهان که می شوید. سمت راستِ سردر بازار قیصریه، راسته بازار قنادها قرار دارد، به این راسته که وارد شوید در انتها به یک سه راهی میرسید ، اینجا تابلوی مدرسه علمیه ملاعبدالله به چشم می خورد؛ سمت راست این سه راهی و بعد هم اولین کوچه سمت چپ به کوچه چاه حاج میرزا می رسید. کمی جلوتر، “قهوه خانه حاج میرزا” قرار دارد که از آن با نام “چایخانه آزادگان” نیز یاد می کنند. در گوشه و کنار ورودی این قهوه خانه تعداد زیادی خُمره و چراغ و ساعت و گنجه های قدیمی قرار گرفته و بر سقفش شاخ های حیوانات خودنمایی می کند. بعد از در ورودی، یک دالان قرار دارد که گذر از آن با تماشای اشیاء مختلفی که گَرد زمان بر آنها نشسته همراه است. با گذر از یک تاریخ و بعد شهر فرنگ قدیمی سفید و قرمزی را می بینید که با دیدنش به دنیای بچه هایی می رویم که امروز رنگ سپید بر موهایشان جلوه می کند و خاطراتی را مرور می کنید که در دنیای امروز ما کمی گنگ و مبهم اما رنگارنگ است. شهر فرنگی که زمانی نه چندان دور قسمتی از زندگی مردم کوچه و بازار بود و “عمو شهر فرنگ” یکی از آدمهای خوشبخت آن روزگار… 

تماشایی‌ها در قهوه خانه حاج میرزا بسیارند…سقف‌ مملو از عکس و نقاشی ها و آویزهای مختلف است و دیوارها مملو از وسایلی که روی آن جا خوش کرده‌اند. این قهوه خانه جالب در سال ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. اگر به شهر اصفهان سفر میکنید حتما سری به این قهوه خانه بزنید. البته اینجا فقط یک قهوه خانه معمولی نیست، جایی است که لقب قدیمی ترین قهوه خانه عهد صفویه در اصفهان را به دوش می کشد. برای دیدن زیبایی هایش باید روزها وقت گذاشت و تاریخ چند صد ساله اش رو مرور کرد.

نقشه گوگل