کافه گل رضائیه تهران

کافه گل رضائیه تهران

بخشی از هویت فرهنگی هر شهری را وجود کافه‌های آن مشخص می‌کند. کافه‌هایی که مرکز معاشرت و مباحثه طبقه روشنفکر آن جامعه است. تهرانی که اکنون چیزی در حدود 4 هزار کافه و کافه رستوران را در دل خود جای داده است زمانی تنها 5 کافه داشته است. کافه فردوسی، کافه فیروز، کافه ریبرا، کافه نادری و کافه گل رضائیه نسل اول کافه های پایتخت بوده‌اند که از این نسل اولی‌ها تنها دو کافه هستند که همچنان و به فعالیت و حیات خود ادامه می‌دهند. کافه گل رضائیه کافه‌ای به جای مانده از موج اول کافه‌های مدرن پایتخت. کافه گل رضائیه بدون شک از خاص‌ترین و نوستالژیک‌ترین کافه‌های تهران است. کافه‌ای که تاریخ تاسیس آن به سال 1310 به‌ وسیله فردی ارمنی به نام «گارگنا آوانسیان» در خیابان سی تیر می‌رسد و بدون شک بخشی از میراث تاریخی و فرهنگی شهر است. کافه‌ای که زمانی پاتوق روشنفکرترین افراد این شهر و از المان‌های تجدد آن بوده است. کافه گل رضائیه تهران از معدود کافه‌هایی (شاید هم تنها کافه باشد) است که از گذشته تا امروز بصورت خانوادگی اداره شده‌ است. مدیریت کنونی آن اقای شروین است که پدربزگ ایشان مالک و موسس اولیه این کافه بوده و بعد از ایشان هم نوبت به پدر آقای شروین می‌رسد. چند سالی است که مدیریت این کافه از پدر بزرگ و پدر به آقای شروین رسیده است و فضای کافه گل رضائیه این روزها رنگ و بوی سلیقه ایشان را دارد. کافه گل رضائیه تنها در دو شیفت صبحانه و نهار به مشتریان سرویس می‌دهد. میهمانان این کافه اکثرا کارداران و کارمندان سفارت‌های اطراف هستند. دسته دیگر مشتریان گل رضائیه هنرمندانی هستند که به دلیلی نزدیکی بنیاد سینمایی فارابی به اینجا سر می‌زنند و دسته سوم هم اکثرا افراد کافه گرد و پاتوق بازی هستند که کافه گل رضائیه همیشه در برنامه کافه گردی آن‌ها جای دارد. به دلیل سبک کاری، کافه گل رضائیه دو منوی مجزا دارد. کافه رضائیه از قدیمی ترین کافه های تهران هست که شخصیت های بزرگی همچون صادق هدایت، فروغ فرخزاد و … روزگار خودشان را در این محل می گذراندند. گل رضاییه، بخشی از میراث تاریخی و فرهنگی تهران بوده و به عنوان پاتوق همیشگی روشنفکرترین افراد شناخته شده است. چه کتاب‌های معروفی که نویسندگانی مانند صادق هدایت پشت میزهای این کافه ننوشته‌اند. کافه گل رضائیه هنوز حال و هوای قدیم را دارد. حس روزهایی که تهران به‌ جای ساختمان‌های بلند، پر از دار و درخت بود، صدای پرنده‌ها و جوی آب در کوچه‌ها می‌پیچید و اینهمه ترافیک در خیابان سی تیر وجود نداشت. 

مطالب بیشتر