چونگسام ، لباس سنتی کشور چین

چونگسام ، لباس سنتی کشور چین

شرح

چونگسام ، لباس سنتی کشور چین

چونگسام ، لباس سنتی کشور چین اگر چه این روزها به عنوان لباسی در زندگی روزمره استفاده نمیشود ولی لباس های سنتی کشور چین پیوند عمیقی با فرهنگ و تاریخ و تمدن این کشور وسیع دارد .

به طور کلی همه ی لباس سنتی کشور چین شامل یقه ی ضربدری هستند که با آوردن نیمه چپ بر روی نیمه راست شکل خاص خود را میگیرند .شال کمر که برایبستن جامه استفاده میشود و نوعی بلوز و دامن یا جامه بلند . این روزها لباس سنتی چینی تنها در فستیوال های خاص ایین ها و یا مراسم مذهبی پوشیده میشوند. البته تعداد زیادی از اقلیت های قومی این کشور در زندگی روزمره هنوز لباس های سنتی چینی را به تن میکنند که نقش بسیار مهمی در پوشش سنتی چینی ایفا میکنند.

مشخصات اصلی این لباس ها

لباسهای سنتی، به عنوان بخشی حیاتی از تمدن چین، نقش مهمی در فرهنگ و تاریخ این کشور ایفا می‌کنند. مشخصات اصلی این لباس ها عبارتند از یقه ضربدری که با آوردن نیمه چپ لباس بر روی نیمه راست شکل می‌گیرد، شال کمر برای بستن جامه و نوعی بلوز و دامن یا جامه بلند.این ویژگی ها هزاران سال حفظ گردیدند تا اینکه با تاسیس جمهوری چین (1912 – 1949 ) نیم تنه نظامی چینی Chinese Tunic Suit  یا لباس مائویی Mao suit رواج و سلطه یافت. اما امروزه اکثر چینی ها در زندگی روزمره خود لباس های مدرنی می پوشند که تفاوت چندانی با همتاهای غربی خود ندارند.

جامه های سنتی تنها در فستیوال های خاص، آیین ها یا مراسم مذهبی پوشیده می شوند. بسیاری از اقلیت های قومی کشور نیز در زندگی روزمره، لباس های سنتی خود را به تن می کنند و نقش مهمی درپوشش سنتی چینی ایفاء کرده اند.بر اساس تحقیقات انجام شده از 107 میلیون سال پیش  تا قرن 21 قبل از میلاد اولین اکنشافات مربوط به لباس انجام شده است . در آن زمان برای تهیه لباس از پوست حیوانات و برای تزیین ان از سنگ های کوچک و زیبا و دندان حیوانات استفاده میشده است. ولی در واقع لباس سنتی کشور چین به معنای واقعی ازحدود 5000 سال قبل اختراع شده است . ابتدا بلوز و دامن هایی با خصلت های کلی لباس سنتی خلق شد و بعد از ان لباس یکسره بلند هم ابداع شد که کنار مدل پیشین استفاده میشد.

تاریخچه این لباس

لباس سنتی چین که به چونگسام «cheongsam» در چین و کیپاو «qipao» در ماندارین شهرت دارد، در دوران باستان بر تن خانواده‌های سلطنتی بود. این لباس از ابریشم مرغوب تهیه شده و تنها در مراسم عروسی و مراسم خاص مانند فستیوال‌ها توسط زنان پوشیده می‌شود. براساس اکتشافات تاریخی لباس در چین به دوران  پالئولیتیک ( از 1٫7 میلیون سال پیش تا قرن 21 قبل از میلاد) برمی‌گردد. برای تهیه لباس از پوست حیوانات و برای تزیین آن از سنگ های کوچک و دندان حیوانات استفاده می شد.

ولی لباس  به معنای واقعی تا زمان امپراطور یلو Yellow Emperor اختراع نشده بود. تا زمان سلسلۀ شانگ ( ازقرن 17 قبل از میلاد تا سال 1046 قبل از میلاد) خصیصه های اصلی لباس سنتی چین وهمچنین مدل کلی بلوز به اضافه دامن خلق شده بود. بعد ها در دوران سلسلۀ ژو Zhou Dynasty (1046 تا 256 قبل از میلاد) لباس یکسرۀ بلند هم درآمد و هزاران سال در کنار لباس پیشین یعنی بلوز و دامن بلند مورد استفاده مردم قرار گرفت و باگذشت زمان کامل تر و بهتر شد. بعدها در دهۀ 1970 وقتی که چین دست به اجرای اصلاحات زد و سیاست باز را درپیش گرفت، عامه مردم به تدریج به لباس های سبک غربی روی آوردند.

موقعیت هتل