موزه استالین باتومی

موزه استالین باتومی

شرح

موزه استالین باتومی

موزه استالین باتومی ، یکی از جاذبه های کشور گرجستان است و در بهشت این کشور واقع شده.

این موزه نمایشگر زندگی و اقدامات استالین، که یکی از رهبران شوروی سابق و دیکتاتوری است که افراد زیادی را به کام مرگ کشاند.

جوزف استالین

جوزف استالین با نام کامل جوزف ویساریونوویچ جوگاشویلی در ۱۸ سپتامبر سال ۱۸۷۸ یا ۶ دسامبر سال ۱۸۸۷ در شهر کوچک «گوری» (Gori) در گرجستان به دنیا آمد که بعدها جزئی از خاک شوروی سابق گردید. البته وی بعدها تاریخ تولد دیگری را برای خود برگزید: ۲۱ دسامبر ۱۸۷۹ میلادی. در دهه ی سوم زندگی خود، وی نام «استالین» را برای خود انتخاب کرد که در زبان روسی به معنای «مرد آهنین» است.

وی هیچ برادر یا خواهری نداشت و در فقر مطلق بزرگ شد. پدرش یک کفاش ساده و مردی الکلی بود که تنها پسرش را به شدت کتک می زد. مادرش نیز زن ساده ای بود که برای دیگران رختشویی می کرد. استالین در دوران کودکی به آبله مبتلا شد که این موضوع باعث گردید در تمام طول زندگی اش زخم های به جای مانده از این بیماری ناخوشایند پوستی را روی صورت خود داشته باشد.

دوران نوجوانی وی بورس و موزه استالین باتومی

در دوران نوجوانی وی بورس تحصیلی برای درس خواندن در یک مدرسه ی دینی در شهر تفلیس و در یک کلیسای ارتدوکس گرجستانی بدست آورد. در همین دوران وی به صورت مخفیانه آثار کارل مارکس، فیلسوف اجتماعی و نویسنده ی کتاب «مانیفست کمونیست» خواند و به جنبش های انقالبی بر علیه حکومت تزاری روسیه علاقمند شد. در سال ۱۸۹۹، به دلیل شرکت نکردن در امتحانات مدرسه ی دینی از این مرکز اخراج شد اگر چه وی بعدها دلیل اخراج خود را تبلیغات عقاید کمونیستی خود می دانست.

بعد از ترک مدرسه ی مذهبی، استالین به یک آشوبگر سیاسی زیرزمینی تبدیل شد و در تظاهرات و اعتصابات کارگران کمونیست نقش بسزایی داشت. او لقب «کوبا» (Koba)، برگرفته از یک قهرمان یاغی افسانه های گرجستان، را برای خود انتخاب کرد و به شاخه ی نظامی جنبش دموکراتیک اجتماعی مارکسیستی به رهبری ولادیمیر لنین که به آن ها «بلشویک» گفته می شد پیوست. او همچنین در چندین فعالیت خلافکارانه دخالت داشت از جمله سرقت از بانک که از این روش برای حمایت از فعالیت های حزبی استفاده می شد.

سال های ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۳

بین سال های ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۳ وی چندین بار دستگیر شده و به زندان و سپس تبعید به سیبری محکوم گردید.استالین در سال های پایانی عمر خود به بیماری پارانویا مبتلا شده بود و به همه چیز سوء ظن داشت. در نهایت وی در ۵ مارس ۱۹۵۳ و در سن ۷۴ سالگی به دلیل عارضه ی قلبی درگذشت. جسد وی مومیایی شده و تا سال ۱۹۶۱ در آرامگاه لنین در میدان سرخ شهر مسکو نگهداری می شد. در این سال بر اساس سیاست های استالین زدایی از کشور، جسد وی به دستور نیکیتا خروشچف (۱۹۷۱- ۱۸۹۴ م)، جانشین استالین، در نزدیکی دیوار کرملین به خاک سپرده شد.

او تنها مدت کوتاهی (در بین سال 1901تا 1902در حدود چند ماه) در باتومی زندگی کرد و در این مدت کوتاه به سازمان دهی کارگران قیر کار و راه اندازی یک چاپخانه ی غیر قانونی پرداخت.

موزه استالین باتومی

محل سکونت وی که اکنون تبدیل به موزه شده است، محل جمع آوری وسایل و اطلاعات شخصی استالین  بوده و امروزه به مکانی مناسب برای آشنایی نسل جدید با او و عقایدش تبدیل شده است.

در این موزه می توان همه جور وسیله‌ای دید از وسایل کوچکی مثل یک حوله که بر اثر مرور زمان و دست و پنجه نرم کردن با موجوداتی مانند بید به شدت نخ نما شده و یک تخت خواب قدیمی تا لباس نظامی و پوتین های افسری او اشاره کرد.در این موزه از فعالیت های سیاسی او از قبیل عکس ها و نامه نگاری های او نیز مدارکی موجود می باشد.

کسانی که از این موزه بازدید می کنند می توانند خود را در آن برهه از زمان قرار دهند و بیشتر آن لحظات را درک و تصور کنند.

موقعیت هتل