مسجد جامع گلپایگان

معرفی مسجد جامع گلپایگان

شرح

مسجد جامع گلپایگان

مسجد نیایشگاه و محل گردهمایی مسلمانان بوده و است. پذیرش این مسئله که وجود مساجد ، گنبدها ، مناره ها در بافت یک شهر نمی‌تواند به معنای اسلامی بودن ان شهر باشد این امر را بدیهی می‌سازد که باید در عناصر و مولفه‌های دیگری که نه تنها کالبد بلکه روح و هویت شهرها را می‌سازند به دنبال نشانه‌هایی از زیست مسلمانان و الگوهای یک شهر اسلامی بود. یکی از مساجد بزرگ تاریخی ایران که تاریخ ساخت آن به  دوره سلجوقی بازمیگردد مسجد جامع گلپایگان است.

 به عقیده مسلمانان مسجد محلی برای آرامش روحی انسان است. تفاوت‌های موجود بین مسجد و مسجد جامع با ویژگی‌های هرکدام به خوبی مشخص است شاخصه‌هایی پایدار که در سراسر جهان اسلامی و در طول زمانی حدوداً هزار سال همچنان باقی مانده‌است. مسجد مکانی بوده صرفاً به جهت عبادت اما از آنجایی که در گذشته‌ استفاده‌های دیگری هم از آن می‌شد نظیر قضاوت، نگهداری بیت المال، برپایی اجتماعات بزرگ، بزودی نماد قدرتمند اسلام شد و هم عرصه‌های دینی و هم قلمروهای دنیوی را دربرگرفت، اما نتوانست پاسخگوی نیازهای مذکور باشد، ساخت مسجد جامع بعلت حفظ این دو جنبه بود.

فقدان نهادها و بناهای رسمی عمومی نظیر تالار شهر یا محاکم اسلامی، به نقش دووجهی مسجد جامع اهمیت بیشتری بخشید. این تمایز کارکردی، تفاوتی را در منزلت و مقصود مساجد منعکس ساخت و در دو واژه کاملاً مجزا رسمیت یافت، یعنی مسجد و جامع. علی‌رغم تمایز آشکار کارکردی بین مسجد و جامع، از لحاظ طرح تفاوتی بین این دو وجود ندارد. در واقع «جامع» عملاً ابعاد بزرگتر و تزئینات بیشتری را دارا می‌باشد. این مقدمه ایست جهت معرفی مسجد جامع گلپایگان که یکی از جادبه های گردشگری این شهر میباشد.

معماری مسجد

معماری مسجد جامع گلپایگان که بر اساس الگوی ایرانی- اسلامی میباشد، گردشگران علاقمند به هنر معماری را به خود جذب می‌کند. مسجد جامع گلپایگان در اصل بر روی یک آتشکده ساسانی بنا شده است. این مسجد در زمان حکومت ابوشجاع محمد بن ملکشاه سلجوقی (حکومت ۵۱۲-۴۹۸ه.ق) و به دستور ابونصر ابراهیم بن محمد بن ابراهیم بابا عبدالملک ساخته شده است و در طول تاریخ بارها و بارها مرمت و بازسازی شده است .

نام معمار آن ابوعمر بن محمد قزوینی است. نامهای سازنده و معمار مسجد هر دو در حاشیه و در بالای محراب و در زیر کتیبه دور گنبد مسجد درج شده است. مسجد تماما از آجر ساخته شده و فقط پی آن از سنگ است. در برخی قسمت‌ها که بعدها ساخته شده، مسجد دارای کاشیکاری است. مسجد جامع گلپایگان دارای صحن و شبستان  وسیع و گنبد بزرگ آجری است. صحن مسجد جامع بدون در نظر گرفتن  هشتی‌ها، حجره‌ها و رواق‌ها در حدود ۱۶۰۰متر مربع مساحت دارد و ارتفاع گنبد آن ۲۲متر و ابعاد گنبد از داخل ۱۲ در ۱۲ متر است. یک حوض آب بزرگ و کم عمق نیز در وسط صحن مسجد قرار دارد که علاوه بر مکانی برای وضو گرفتن نمازگزاران، بر زیبایی این مسجد افزوده ‌است. مسجد جامع گلپایگان در نهم مرداد ماه سال ۱۳۱۲ه.ش در فهرست آثار ملی ایران به شماره ۱۹۱ ثبت شد.

موقعیت هتل