پارک هالر در مومباسا

آشنایی با پارک هالر در مومباسا

شرح

پارک هالر در مومباسا

پارک هالر یک پارک طبیعی در بامبوری در شهر مومباسا ، در سواحل کنیا است. پارک هالر دارای گونه های گیاهی و جانوری متنوعی است که به عنوان یک مکان تفریحی برای گردشگران و افراد محلی می باشد. در سال 1952 ، سمانیا هولدینگ به دنبال محلی در ساحل آفریقای شرقی برای ساخت کارخانه سیمان بود. فلیکس ماندل مکانی 12 کیلومتری در شمال مومباسا پیدا کرد. با گذشت سالها ، تولید سیمان از 1.2 میلیون تن به 25 میلیون تن رسید. شرکت سیمان بامبوری تصمیم به بازسازی معادن معبر گرفت که به نظر می رسید کار غیرممکن است. هیچ گیاه قادر نبود خود را در آنجا مستقر کند.

رنه هالر و شروع پروژه جنگل زدایی

در سال 1959 ، رنه هالر به عنوان مدیر بخش باغ استخدام شد و وظیفه زیبایی منطقه را به عهده گرفت. در دهه 1970 هالر شروع به پروژه جنگل زدایی کرد. وظیفه اساسی یافتن گیاهان پیشگام بود که بتوانند در بیابانهای آهکی زنده بمانند. گیاهان برای زنده ماندن از آفتاب شدید گرمسیری بودند. پس از کاشت 26 گیاه ، تنها سه گیاه از آنها جان سالم به در بردند: گیاهانی مثل سد ها ، نخل نارگیل ، و کاسوارین.

در ابتدا گیاه کاسوارین برای استعمار کف معابر بی ثمر مورد استفاده قرار گرفت. کاسوارین برای رشد در شرایط شدید سازگار است. شاخه های آن مانند سوزن های کاج است و دارای سطح بیرونی محکم است که از درخت در برابر از دست دادن آب محافظت می کند. کاسوارین می تواند آب شور را که به نظر می رسید برای محیط زیست عالی باشد ، تحمل کند. با این حال ، به دلیل دارا بودن مقدار بالای تانن کائینارینا ، سوزنهای آن خیلی سخت و تلخ است که توسط باکتری ها به داخل هوموس شکسته می شود تا سایر گیاهان نیز رشد کنند.

هالر یک قطعه قرمز پا را که از سوزن های خشک کازارینا تغذیه می کرد مشاهده کرد و صدها میلی گرم را وارد جنگل های معادن کرد. قطره گیاه در هنگام تغذیه بر روی سوزن های کاسوارین باعث شکسته شدن باکتری ها شده و در نتیجه لایه ای غنی از هوموس امکان رشد سایر گونه های گیاهی را فراهم می آورد. پس از گذشت پنج سال ، کاسوارین شروع به خود کاشت و استعمار مناطق اطراف خود کرد.

گونه های گیاهی پارک هالر

پس از 10 سال درختان کاسوارینا به ارتفاع 30 متر رسیدند. پس از 20 سال برخی از درختان دارای یک محور تنه 2.4 متر و لایه هوموس 10 سانتی متر عمق بود. بسیاری از درختان پس از 20 سال شروع به ریزش کردند. با این حال آنها وظیفه خود را انجام داده اند و یک محیط دوستانه و مناسب برای گیاهان جدید ایجاد کرده اند. از تنه درخت برای ساخت چوب و هیزم استفاده می شد.

گیاهان بیشتری که توسط باد و حیوان توزیع می شود ، خود را در این معدن مستقر کردند. گونه های بعدی درخت با دقت انتخاب شدند. این معادن به آهستگی به یک پناهگاه برای گونه های گیاهان در معرض خطر تبدیل شد. با گذشت سالها ، بیش از 180 گونه درخت بومی و بوته کاشته شده است. اما روشهای تکثیر گیاهان ، همه در هدف حصول اطمینان از جانشینی متفاوت است. میمون ها ، حشرات و برخی از گونه های پرنده به طور فعال در جانشینی در اکوسیستم شرکت کرده اند.

آنها از میوه درختان فیکوس تغذیه می کنند ، که بذر آنها باید از طریق یک کانال هوایی عبور کند تا خواب کامل را بشکند. اگر این مرحله انجام شود ، برای رسیدن به همان اثر باید بذرها را جوشانید. هنگامی که حیوانات دفع می کنند ، دانه ها در مدفوع خود پراکنده می شوند و ممکن است جوانه هایی که روی زمین حاصلخیز قرار می گیرند جوانه بزنند. این به دستیابی به رشد در بخش هایی از جنگل که به راحتی توسط انسان قابل دسترسی نیست ، کمک کرده است.

پوشش حیوانی موجود در پارک

رنه هالر معتقد بود حیوانات باید به عنوان گیاهان نقش مهمی در اکوسیستم جنگلی ایفا کنند. ورود میلی پاها به جنگل کاسوارینا باعث واکنش زنجیره ای استعمار توسط گیاهان و حیوانات شد. ایجاد زیستگاه های جدید پرندگان ، حشرات و پستانداران را به خود جلب کرد. برخی از پستانداران بزرگتر معرفی شدند و برخی دیگر در داخل کشور حرکت کردند. پستانداران محیط را تحت تأثیر قرار دادند.

به عنوان مثال ، درختچه های بوته ای که از ریشه ، شاخه ها و حشرات تغذیه می شوند به سیستم هوایی ریشه درختان کمک می کنند. زرافه های ماده از برگ تغذیه می کنند و بذر گیاهان پراکنده را در حالی که مدفوع آنها به عنوان کود عمل می کند. سوسک های سم نیز با کمک به آوردن کود کودهای زائد در جایی که توسط میکروارگانیسم ها شکسته شده و باعث ایجاد حیات بیشتر گیاهان می شوند ، نقش داشتند. به دلیل سودمندی ، سرها را برای اهلی کردن در پارک هالر انتخاب کردند. این جوندگان شیر تولید می کند که دارای مواد مغذی و دارای خاصیت آنتی بیوتیکی است و باعث می شود شیر برای ماه ها تازه بماند. همچنین نخاع ها در برابر بیشتر بیماری های دام مقاوم هستند و به راحتی کج می شوند.

سیستم آبزی پروری در پارک

آب منبع ضروری برای رشد و نمو گیاه در معادن بود. آب نقش مهمی در توسعه اقتصادی و زیست محیطی پروژه ایفا کرده است. سیستم آبزی پروری در پارک هالر از نظر تجاری مناسب است. این واحد شامل مزرعه ماهی ، منطقه تمساح و منطقه تصفیه آب بیولوژیکی است. مزرعه ماهی بخشی از پارک هالر است. در سال 1971 ، پروژه پرورش ماهی در کنار پروژه جنگل زدایی آغاز شد. رنه هالر سیستم مخزن ماهی را ایجاد کرد. هدف از سیستم مخزن این بود که ماهی بتواند در جریان ثابت شنا کند. مزرعه تیلاپیا نیز به دلیل موفقیت مخازن ماهی در سال 1980 ایجاد شد. این میزان تولید 30-35 تن در سال است.

منبع : ویکی پدیا

موقعیت هتل