پارک ملی لس‌گلاسیرز

پارک ملی لس‌گلاسیرز

شرح

پارک ملی لس‌گلاسیرز

پارک ملی لس‌گلاسیرز یکی از مناطق زیبا و حفاظت شده در منطقه سانتاکروز  آرژانتین است. این پارک در سال 1981 از سوی یونسکو در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیده است. این پارک در دل خود بزرگترین دریاچه های منجمد و قطعات یخ خارج از قطب جنوب را جای داده است که یکی از بزرگترین آنها که نزدیک مرز شیلی است حدود 160 کیلومتر طول دارد. این پارک با وسعت حدود 726،927 هکتار (7،269.27 کیلومتر مربع، 2،806.68 مایل مربع)  بزرگترین پارک ملی آرژانتین است که در در سال 1981 یونسکو یک سایت میراث جهانی نیز ثبت شده است. تاسیس پارک ملی لس‌گلاسیرز به تاریخ 11 مه 1937، برمی گردد.

تاریخچه پارک ملی لس‌گلاسیرز

این پارک دارای پوشش گیاهی انحصاری در این منطقه (امریکای جنوبی) است. در عین حال نام این پارک برگرفته از کوه های یخ غول پیکر آند، بزرگترین کوه های یخ خارج قطب جنوب، گیرلند و ایسلند، است که شامل 47 یخچال طبیعی بزرگ است که 13 تای آن به اقیانوس اطلس می رسد. در سایر قسمت های دنیا،ارتفاع کوه های یخ از بزرگ شروع می شوند و به کوچک ختم می شوند ، 2.500 متر(8.200 فوت) از سطح دریا، ولی در اینجا با توجه به وسعت کوه های بخ هرکدام حداقل 1.500 متر(4.900 فوت) ارتفاع دارند و در زیرش هم 200 متر(660 فوت) ادامه دارد. این پارک با پارک ملی Torres del Paine National Park در جنوب شیلی نیز هم مرز است.

آتش سوزی ها

این پارک تاکنون چندین بار شاهد آتش سوزی های مختلف بوده که تمام آنها نیز توسط توریست به وجود آمده اند . از جمله در سال 1985 برای اولین بار توریست ها موجب آتش سوزی در این پارک شدند که حدود 150 کیلومتر مربع از پوشش گیاهی آن در قسمت های جنوب شرقی و جنوبی دریاچه Pehoé  نابود شد.

در فوریه 2005، نیز دومین آتش سوزی نیز با واسطه یک توریست بگپکر(کوله پشتی) از کشور چک بروز کرد و موجب شد طی 10 روز حدود 155 کیلومتر مربع از این پارک از جمله حدود 2 کیلومتر از جنگل های کهن آن از بین بروند. البته دولت چک با ابراز تاسف از این حادثه پیشنهاد همکاری داد و حدود 1 میلیون دلار هم برای این منظور به دولت آرژانتین اهدا کرد.

در سال 2011 نیز یک بگ پکر اسرائیلی موجب آتش سوزی در این پارک شد.

آتش سوزی پارک ملی لس‌گلاسیرز

این آتش سوزی نیز که از دسامبر 2011 تا ژانویه 2012 به طول انچامید حدود 176 کیلومتر مربع (68 مایل) از ذخایر بومی این پارک از جمله 36 کیلومتر از جنگل های آن را نابود کرد و تاثیراتی بدی را در بخش غربی این پارک از جمله دریاچه های Pehoé و Sarmiento گذاشت. دولت اسرائیل نیز درپی این حادثه با اهدا چند اصله درخت و اعزام متخصصین جنگل داری تاحدی در ترمیم آثار این آتش سوزی وسیع کمک کرد.

 

 

موقعیت هتل