روستای تاریخی دَرسِجین زنجان

روستای تاریخی دَرسِجین زنجان

شرح

روستای تاریخی دَرسِجین زنجان

استان زنجان یا به پارسی میانه "زنگان”، با زیبایی‌های طبیعی و بناهای تاریخی می‌تواند مقصدی مناسب برای گردشگران باشد. زنجان یکی از استان‌هایی است که با داشتن آثار کم‌نظیر و گاه بی نظیر به عنوان "میزبان مهربان" در کشور شناخته شده است و سالیانه هزاران مسافر و گردشگر را به سمت خود جذب می‌کند. تاریخ و معماری اصیل ایرانی را بهتر از هرجایی می‌توان در مکان‌های تاریخی جستجو کرد. روستاهای تاریخی و قدیمی یکی از این مکان‌ها است. البته هر روستایی این قابلیت را ندارد. بلکه روستاهایی که اصالت معماری ایرانی و فرهنگ اصیل ایرانی را در دل خود به همراه دارند. یکی از این روستاها در استان زنجان و حومه شهرستان ابهر واقع‌ شده است. روستایی به نام درسجین. روستایی با قدمت پیش از اسلام؛ و در حقیقت یک روستای ایرانی‌ الاصل. اکثر بناهای این روستا به‌ صورت کاه‌ گلی ساخته‌ شده است. سنگ‌های ازاره نیز برای مقاوم‌ سازی و تزئینات بر روی دیوارهای بناها به چشم می‌خورد. با ورود به کوچه‌های پر پیچ‌ وخم و با صفا آرامشی خاص و بی‌نظیر برای بازدید کنندگان به همراه دارد. علل الخصوص دیدن درختانی که از پشت دیوارهای کاه‌گلی برافراشته شده‌اند و خودنمایی می‌کنند و سایه خود را همانند چتری بر روی معابر گسترانیده‌اند. گلدان‌های روی طاقچه‌ها و دیوارهای بناهای قدیمی شادابی و لطافت را در ذهن هر بیننده تداعی می‌کند و بوی زندگی و نو شدن از آن‌ها ساطع می‌شود. با قدم زدن روی سنگ‌ فرش معابر و عبور از کوچه‌ها می‌توان توأمان از موهبت‌های طبیعی و دست‌ساز بشر لذت برد. تاریخچه احداث این روستا به‌ پیش از اسلام بازمی‌گردد. تاریخ بنای این شهر بدون شک به هزاره‌های قبل میلاد می‌رسد. بنا به نظر برخی مورخین ساخت و احداث این روستا را به کیخسرو پور سیاوش و داراب کیانی و بعضی به شاپور ذوالاکتاف نسبت می‌دهند. از این‌ رو می‌توان با قاطعیت گفت روستای تاریخی درسجین یکی از تاریخی‌ترین و قدیمی‌ترین روستاهای ایران است. فرهنگ غنی و چشم‌اندازهای طبیعی روستای درسجین فرصتی را برای بوم‌ گردی و گردشگری در این مکان تاریخی فراهم کرده. خانه ها دارای بالکن هایی دارای نرده که روی نردها گلدان گذاشته شده دور تا دور میدان سکویا همان پیرنشین برای نشستن مردم ساخته شده و یک سکوی بزرگ در وسط میدان با درخت چنار و سرو که همه این ها زیبایی خاصی را به این میدان بخشیده است. اسم کوچه و خیابان را برحسب موقعیت نشانه و یا شاخصی مثل میدان قلعه یابه نام کسی که در آن محل معروف بوده صدا می کنند، این میدان معمولا در طول روز برای افرادی که نیمه وقت دست از کار کشیده و برای استراحت و یا معمولا غروب آفتاب که هوا خنک است مردم دور هم جمع شده با همدیگر صحبت می کنند و گاها خرید و فروشی و تجارتی هم در آن انجام می دهند. خانه‌های روستا برای اقامت در درسجین آماده‌شده‌اند. یکی از این خانه‌ها «خانه ارغوان» با دیوارهای کاه‌گلی کرم‌رنگ و نرده‌های آبی در دوطبقه میزبان حضور هر گردشگری است. در ورودی چوبی است و به حیاطی باز می‌شود پر از حس یک آشنایی ساده اما صمیمی. بوی چای روی آتش زغالی در حیاط خانه ارغوان ناخودآگاه به سمت خودش می‌کشاندت. روی تخت چوبی که می‌نشینی، نگاهت به معماری خانه روشن می‌شود؛ ساده، ساده، ساده اما پر از زندگی…بعد از پذیرایی با چای به استراحتگاه راهنمایی می‌شوی. اتاق کوچکی که برق دارد و هنوز با تیرک‌های چوبی پا برجاست. همه‌چیز مرتب چیده شده و خوش‌ سلیقه.

موقعیت هتل