لارومانا | la romana

لارومانا | la romana

لارومانا هفتمین شهر بزرگ جمهوری دومینیکن است. این شهر مرکز استان جنوب شرقی استان لارومانا ، روبروی جزیره کاتالینا است. نام رومانا از ترازویی حاصل می شود که برای وزن کردن کالاها برای صادرات استفاده می شد. سانتا روزا دو لیما قدیس حامی لارومانا است. فرودگاه بین المللی لارومانا مدرن در سال 2000 افتتاح شد. این شهر در نزدیکی چندین شهر دیگر ، مانند سن پدرو ده ماکوریس و پایتخت ملی ، سانتو دومینگو دو گوزمن قرار دارد. این شهر قطب توسعه صنعت توریستی در حال رشد است که دارای چندین مکان تفریحی محلی در مجاورت ، مانند ساحل Bayahibe ، Dominicus ، خانه ی کشور و تعداد فزاینده ای از استراحتگاه های گلف که اطراف آن را احاطه کرده اند.

شهر لارومانا در سال 1897 به عنوان یک شهر نفتی تأسیس شد. پس از سال 1917 با احداث کارخانه بزرگ قند اقتصاد به سرعت به سمت تولید شکر تغییر یافت. راه‌اندازی کارخانه قند همزمان با افزایش قیمت قند در سراسر جهان ، باعث شد صنعت قند به استقبال کارگران سایر مناطق این کشور بپردازد ، بسیاری از خانواده های فقیر از حومه دومینیکن به دنبال زندگی بهتر به لارومانا نقل مکان کردند. در اوایل سال 1960 ، خلیج و صنایع غربی ، شرکت آسیاب قند را خریداری و شروع به سرمایه گذاری در صنعت دامداری که در استان ریخته شد ، کردند. در همین حال ، 20 میلیون دلار برای بازسازی لارومانا و ساخت مدارس ، کلینیک ها ، مسکن و زیرساخت های دیگر برای کارگران سرمایه گذاری شده است. در اواسط دهه 1970 ، کنگلومرای آمریکایی فروش دارایی های دومینیکن خود را آغاز کرد و در همان زمان یکی از بزرگترین استراحتگاه های تفریحی منحصر به فرد در جمهوری دومینیکن ، کاسا دو کامپو را ساخت.

مجموعه تفریحی کاسا دو کامپو پرچمدار منطقه La Romana All Inclusive Resorts است. در سال 1975 توسط Gulf + Western که به عنوان مقصد برتر در کارائیب ساخته شده است. در سال 1984 کاسا دو کامپو توسط شرکت مرکزی رومانا خریداری شد که متعلق به برادران فنجول است. بندر توریستی بین المللی کاسا دو کامپو واقع در کرانه باختری رودخانه لارومانا یا ریو دالس ، در درجه اول برای اسکله کشتی های تجاری ، در درجه اول برای حمل و نقل قند و ملاس مورد استفاده قرار گرفته است. شرکت مرکزی رومانا با گذشت بیش از ظرفیت بندر ، بندر جدید خود را با محوریت گردشگری در ضلع شرقی رودخانه بنا کرد. این سکو در ساحل غربی نوسازی و کانال رودخانه به عمق 10.50 مترلایروبی شد. با ورود کشتی كاستا مارینا در دسامبر 2002 ، شركت مرکزی رومانا 12 میلیون دلار برای گسترش بندر موجود با بیش از 40،000 متر مربع سرمایه گذاری كرد. این بندر یک سکوی مدرن و ترمینال بندر است و ظرفیت آن برای دو کشتی بزرگ تردد مدرن است. این شهر یک شهر معمولی دومینیکن نیست. در عوض ، این شهر یک شرکت است ، با شرکت مرکزی رومانا که اکثر شهر را در اختیار دارد.

لارومانا از زمان تأسیس شکر پورتوریکو جنوبی در سال 1917 میلادی یک شرکت بوده است. این تنها عملیات قندی بود که توسط رافائل تروژیلو در زمان سلطنت وی انجام نشد. از سال 1964 تا 1967 ، شرکت شکر پورتوریکو جنوبی ، شامل خواص در فلوریدا ، پورتوریکو و جمهوری دومینیکن بخشی از کنگلومرای خلیج فارس + غربی شد. در سال 1984 ، شرکت خلیج فارس + سهام خود را در شرکت مرکزی رومانا به گروهی از سرمایه گذاران داخلی و خارجی فروخت که شامل برادران فنجول است. این شهر همچنین با تأثیر چشمگیر خود در برنامه های گردشگری کشور مشخص می شود. پر از سواحل زیبا و هتل ها و استراحتگاه های زیادی است. همچنین بسیاری از مناطق حومه ای و مناطق حصارکشی در حال رشد وجود دارد این شهر دارای جمعیت زیادی است و تمام مشکلات مربوط به مناطق با چگالی بالا است. این شهر از نظر معماری یا فضاهای شهری از قدمت چشمگیری چندانی برخوردار نیست ، به سختی 100 سال قدمت دارد. در مقایسه با لاوگا یا Seibo که شهرهای معمولی دومینیکن هستند ، بسیار سریع رشد کرد.

 

  • جمعیت: 130,426
  • پیش شماره تلفن: 809+
  • منطقه زمانی: UTC-4