والپارایسو | Valparaiso

والپارایسو | Valparaiso

والپارایسو یک شهر بزرگ ، بندر و مرکز آموزشی در کمون والپارایسو ، شیلی است. والپارایسو در حدود 120 کیلومتری  شمال غربی سانتیاگو از طریق جاده واقع شده است و یکی از مهمترین بندرهای اقیانوس آرام است. والپاراسو پایتخت دومین منطقه پرجمعیت اداری شیلی است و از سال 1990 مقر کنگره ملی شیلی است. این شهر دارای هفت دانشگاه است. این شهر در نیمه دوم قرن نوزدهم نقش مهمی در رابطه با ژئوپلیتیك ایفا كرد ، زمانی كه این شهر با عبور از تنگه های ماژلان بعنوان یك اصلی توقفگاه برای کشتی هایی كه بین اقیانوس اطلس و اقیانوس های مسافرتی سفر می كردند. در سال 2003 ، محله تاریخی والپارایسو به عنوان میراث جهانی سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد اعلام شد. از ویژگی های قابل توجه می توان به قدیمی ترین بورس اوراق بهادار آمریکای لاتین ، اولین اداره آتش نشانی داوطلبانه این قاره ، اولین کتابخانه عمومی شیلی و قدیمی ترین روزنامه زبان اسپانیایی در انتشار مستمر در جهان ، ال مرکوریو دو والپارائوس اشاره کرد.

نیمه دوم قرن بیستم برای والپارایسو نامطلوب نبود ، زیرا بسیاری از خانواده های ثروتمند شهر را رها کردند. افتتاح کانال پاناما و کاهش ترافیک کشتی ضربه بزرگی به اقتصاد بندر والپاراسو وارد کرد. در طی 15 سال اول قرن بیست و یکم این شهر به بهبودی رسیده و هنرمندان و کارآفرینان فرهنگی را که در مناطق تاریخی تپه شهر مستقر شده اند ، به خود جلب کرده است. امروزه ، هزاران گردشگر از سراسر جهان به والپاراسو می روند تا از مزرعه شهر کوچه های سنگفرش شده و ساختمانهای رنگارنگ لذت ببرند. بندر والپارازو همچنان به عنوان یک مرکز عمده توزیع برای ترافیک کانتینر ، مس و میوه صادر می شود. این شهرهمچنین از کشتی های دریایی که در طول تابستان آمریکای جنوبی بازدید می کنند ، توجه فزاینده ای می کند. مهمتر از همه ، والپاراسو با چهار دانشگاه بزرگ سنتی و چندین کالج بزرگ حرفه ای ، خود را به یک مرکز بزرگ آموزشی تبدیل کرده است. این شهر با جشنوارهای هر ساله و هنرمندان خیابانی و موسیقی دانان فرهنگ شیلی را نشان می دهد. خلیج والپارایسو احتمالاً برای نخستین بار توسط بومیان Picunche شهرت یافته بود ، که به دلیل کشاورزی خود شناخته می شدند ، یا مردم Chango که عشایری مخصوص ماهیگیری بودند و در بین کالدرا و Concepcion امروزی سفر می کردند.

والپارایسو به زودی به عنوان کشتی تفریحی مورد نظر برای کشتی های دور آمریکای جنوبی از طریق تنگه های ماژلان و کیپ هورن تبدیل شد. والپارایسو به عنوان یک بندر بزرگ ، مهاجران بسیاری از کشورهای اروپایی ، عمدتاً از انگلیس ، آلمان ، فرانسه ، سوئیس و ایتالیا دریافت کرد. آلمانی ها ، فرانسوی ها ، ایتالیایی ها و انگلیسی ها معمولاً در بین شهروندان این کشور صحبت می شد ، که روزنامه هایی را با این زبان ها ایجاد و منتشر کردند. در 18 اوت سال 1906 ، یک زمین لرزه بزرگ والپارایسو را لرزاند. خسارات گسترده ای به املاک و هزاران کشته وجود داشته است. پزشک شیلی ، کارلوس وان بورن ، تبار ایالات متحده ، در مراقبت پزشکی از قربانیان زلزله زدگی شرکت داشت. وی بعداً در سال 1912 بیمارستان جدید کارلوس وان بورن را تاسیس کرد. عصر طلایی تجارت والپارائسو پس از افتتاح کانال پاناما پایان یافت. حمل و نقل به کانال منتقل شد زیرا کاپیتان به دنبال جلوگیری از خطرات تنگه ماژلان بودند. میزان استفاده و ترافیک بندر بطور چشمگیری کاهش یافته و باعث کاهش اقتصاد شهر شده است. از زمان چرخش قرن بیست و یکم ، حمل و نقل در چند دهه اخیر با صادرات میوه ، افزایش باز شدن اقتصاد شیلی به تجارت جهانی و کشتی های پس از پاناماکس در مقیاس بزرگتر که متناسب با کانال پاناما نیست ، افزایش یافته است. والپارایسو در مرکز شیلی ، 120 کیلومتری تا شمال غربی پایتخت سانتیاگو واقع شده است. این شهر، مانند بیشتر شیلی ، در برابر زلزله آسیب پذیر است. قبل از وقوع زمین لرزه در 27 فوریه 2010 ، که در مقیاس لحظه ای 8/8 ریشتر بود ، آخرین زلزله فاجعه بار در اعتصاب والپارایسو این شهر را در آگوست 1906 ویران کرد و نزدیک به 3000 نفر را کشته است.

آب و هوای والپارایسو

والپارایسو آب و هوا ی مدیترانه ای بسیار معتدلی دارد. تابستان در اصل خشک است ، اما این شهر در بیشتر سال تحت تأثیر مه های جریان هوای هامبولت قرار دارد. در زمستان ، باران می تواند گاهی اوقات بسیار شدید باشد که یک سیستم پیشانی قدرتمند از مرکز شیلی عبور کند ، اما فرکانس چنین باران ها از سال به سال دیگر بسیار متفاوت است. بارش برف در بالاترین نقاط شهر به ندرت رخ می دهد. در زمستان ، وزش باد شدید باعث می شود که احساس حرارتی زیر انجماد فرو رود.

  • جمعیت: 284,630
  • پیش شماره تلفن: 32+
  • منطقه زمانی: UTC−4